Today's Review: Their Finest

Terwijl Christopher Nolan voortploetert aan het werk voor zijn epische oorlogsfilm Dunkirk, brengt het bescheidener Their Finest die veldslag maanden eerder ter herinnering in de bioscoop. Het romantische drama heeft echter noch het budget, noch de pretenties van Nolans monumentale klus. Their Finest is bovenal een eerbetoon aan de vrouwen die achter de schermen het moreel van de belegerde Britten hooghielden, maar daar amper waardering voor kregen. Die krijgen ze nu alsnog in een lichtzinnig drama waarin romantiek en humor geslaagd hand in hand gaan met oneerlijkheid en oorlogsgruwel, zonder het laatste te bagatelliseren. Met dank aan een Britse topcast die alle inhoudelijke twijfel moeiteloos wegneemt.

Als het moreel van de Britse bevolking tijdens de Blitz beneden alle peil zakt, is het aan het medium film om de gemoederen weer op te peppen. Dat is niet makkelijk, want de meeste mannen vechten voor het vaderland terwijl de vrouwen hun positie in de industrie hebben overgenomen. En schrijven voor een overwegend vrouwelijk publiek blijkt niet iets waartoe Britse scenaristen overtuigend in staat zijn. De muizige Catrin Cole wordt ingehuurd om het vrouwelijke perspectief te belichten. Al snel blijkt die klus grootser dan verwacht, als haar idee voor een dramatische propagandafilm goedkeuring krijgt van het ministerie. Terwijl ze zich staande moet zien te houden in een onverbiddelijke mannenwereld, groeit haar project over de heroïsche evacuatie bij Duinkerken al gauw voorbij alle verwachte proporties. Met de film moet ze niet alleen de Britse strijdbaarheid opkrikken, maar ook de Amerikanen tot de geallieerde zaak verleiden. Tussendoor moet ze leren omgaan met ijdele acteurs, jaloerse scenaristen en wispelturige producenten. Om nog maar te zwijgen van een romantische driehoeksverhouding. Want ook Their Finest zelf is vanuit een overwegend vrouwelijk perspectief gemaakt.

Romantiek, humor, oorlogsdrama, propaganda, vrouwenrechten... Their Finest neemt een hoop hooi op haar vork. De Deense cineaste Lone Scherfig weet het echter tot een sympathiek geheel te breien. De film vertelt immers niet over de ellende in het platgebombardeerde Londen of Duinkerken, maar over de mentale strijd via de kracht van het medium film om het nationale defaitisme een halt toe te roepen. Om ons scepticisme omtrent humor tegen een oorlogsachtergrond te sussen, verzamelde Scherfig een indrukwekkende verzameling Britse acteurs. Jong talent als Sam Claflin en Jack Huston wordt aangevuld met veteranen als Bill Nighy en Helen McCrory, waardoor de kwaliteit van het acteerwerk verzekerd is. Spil in het verhaal is Gemma Artertons Catrin, een aanvankelijk naïeve jongedame die zich als ridder van de Britse zaak moet opwerpen en daarbij vooral mannelijke tegenwerking tegemoet ziet. Is het niet het onrecht van haar lagere salaris, dan wel de strijd met haar man om het recht van kostwinner. Arterton is altijd een genot om naar te kijken en haar ontwikkeling van overdonderde copywriter naar vastberaden producente in Their Finest vormt geen uitzondering op die regel.

Arterton krijgt effectief hulp bij haar lovenswaardige prestatie van haar tegenspelers, waarbij vooral Nighy de show steelt als een voormalig steracteur die zich door zijn leeftijd geconfronteerd ziet met een gebrek aan respectabele rollen. Zijn verontwaardiging over het vertolken van een aan lager wal geraakte zeeman zorgt voor hilarische momenten, evenals diens coachen van een talentloze Amerikaan in een essentiële rol. Het rijke acteursensemble neemt de clichés over de zelfingenomen filmwereld met zichtbaar plezier op de hak. Their Finest vormt een liefdevol eerbetoon aan de aloude kunst van het filmmaken. Bijzonder charmant is de scène waarin een grootse troepenmacht op het Franse strand onthuld wordt als schildering, waar een acteur in close-up doorheen banjert en de illusie verstoort. Feitelijk weinig verschillend van Nolans Dunkirk, waarin bordkartonnen troepen de figuranten moesten aanvullen. Zoveel is er sindsdien niet veranderd in de filmindustrie, bewijst Scherfig op aanstekelijke wijze.

Gelukkig geldt hetzelfde niet voor de positie van de vrouw. Their Finest kent vrouwelijke aanwezigheid in alle sleutelrollen. Hoewel de film niet gebaseerd is op een daadwerkelijk propagandaproject, doet dat geen afbreuk aan de voorgangers van de huidige generaties filmvrouwen, die zich omringd zagen door hun jaloerse en vijandige mannelijke tegenhangers. De angst voor het groeiende feminisme dat de industriële aanwezigheid van vrouwen in de hand werkte, wordt helaas slechts en passant aangestipt in Their Finest. De film trekt liever tijd uit voor een geforceerde driehoeksverhouding tussen Catrin, haar echtgenoot en haar naaste collega, waarin haar eigen wensen niet voorop staan. Hoewel dit subplot afleidt van het hoofdverhaal, kent het toch een verrassende wending die illustreert hoeveel vrouwen opgaven voor het landsbelang, ook nadat de strijd was gestreden. Dat vrouwen niet actief waren aan het front wil niet zeggen dat ook zij niet alles opofferden voor de goede zaak. Een vlugge blik op de castlijst van Dunkirk verraadt de vrouwelijke afwezigheid in Nolans film, waarmee het belang van die boodschap van Their Finest treffend onderstreept wordt.

Today's Triple News: interstellar African Ben-Hur

A new crop of news posts:

http://www.moviescene.nl/p/157290/meer_posters_interstellar_uitgebracht

2001 much? Interstellar not only reminds me of Kubrick's classic in a visual way - in terms of both the look of space and the design of the featured technology - but also in the way it connects the vast recesses of outer space to things closer to home, that wonderful human condition, like mankind's destructive process of evolving and the emotional and psychological ties we share with the home that is our Earth. No artificial doorways to other realms here though, this time it's wormholes that do the same trick (unless they're artificial wormholes, which also wouldn't be a novel notion). It makes for a striking picture nonetheless, as this new poster above reveals. Surely stuff worthy of IMAX, unlike the few pitiful titles released in that format in the months prior to Interstellar's release. And hey, if Interstellar echoes 2001 strongly enough, at least they won't feel the need to pointlessly remake that much beloved movie.

Unlike this next classic...

http://www.moviescene.nl/p/157256/jack_huston_wordt_ben-hur

There is some Jewish blood running through Huston's veins, but not enough to warrant him playing an ancient Jewish nobleman in that regard. Fortunately Huston is also a very talented actor, so that should put all other issues to rest in my mind. So far, Huston has astonished me with his grand performance of the battle scarred WW I veteran/skilled hitman Richard Harrow on HBO's Boardwalk Empire, while I've also enjoyed his parts in movies like American Hustle and Night Train to Lisbon. It'll be very interesting to see what he makes of Judah Ben-Hur, tormented by his Roman childhood friend, subjected to brutal slavery and enlightened by Christ. I could do without the latter component of the story, but it's hard to deny it's an essential ingredient to the story. It can't be delivered any worse - though some would say 'uplifting' instead - than the way it was in the 1959 film, and I still love that film despite it's in-your-face religious overtones. It will be even more interesting to see what Timur Bekmambetov makes of this as its director. This fairly straightforward epic doesn't really seem suited for his flamboyant, if not downright outrageous, visual and narrative style. Then again, considering the fantasy elements delivered by Ben-Hur's Christian subplot coupled with Bekmambetov's experience combining both the historical and the fantastic genres (see Abraham Lincoln: Vampire Hunter, The Arena and the Night Watch films), it seems the studio has made the perfect directorial choice.

http://www.moviescene.nl/p/157289/angelina_jolie_regisseert_africa

The elephant plight is in desperate need of some worldwide attention, as these magnificent animals (and rhinos, too) are now in more danger of extinction than ever, due to the alarmingly increasing levels of poaching caused by the Chinese hunger for ivory and their complete disregard for wildlife. So I'm glad someone is tackling the subject and I hope it will be released in time to turn the tide. As for Angelina Jolie as the director, it's a solid choice considering she's serious about the need to highlight disturbing subjects like these to the public mind. I for one believe her work as a UNESCO ambassador is certainly more than just another movie star calling to attention the plight of others merely as a hobby. I don't deny her a sense of resolve. However, her directorial talents are still somewhat under dispute. So far only one of her directed features has been released (it was In the Land of Blood and Honey, if you recall), and it wasn't a particularly good film. Her upcoming movie Unbroken seems more promising though. And hopefully it will fulfill those promises, so Angelina will use her growing knowledge of the ins and outs of the directing craft to even better use for Africa. The elephants really would benefit from a movie about the ongoing butchering inflicted upon them, and it would only be to their advantage if it turned out to be a good one.