2015: Het beste en het slechtste in de bioscoop

Het jaar zit er min of meer op, dus is het tijd voor de gebruikelijke lijstjes. Welke films die dit jaar het licht in het donker vormden kan ik iedereen aanbevelen, en welke moet een ieder absoluut zien te vermijden? Hieronder de links naar de lijstjes zoals ik die heb ingediend bij mijn voormalige werkgever, MovieScene.nl, en mijn huidige, FilmTotaal.nl, gevolgd door mijn wat uitgebreidere originele tekst.

MovieScene: Beste Films 2015

MovieScene: Slechtste Films 2015

FilmTotaal Top 10


Top 10 Beste Films


1. Jurassic World

Nou nou, wie had dat aan zien komen voor een JP fanaat als ik... Objectief gezien natuurlijk niet de beste, maar over Jurassic ben ik nooit objectief geweest en iedereen mag het weten. Ondanks die paar tekortkomingen (rennen in hoge hakken en zo) die ik domweg negeer, bleek het een emotioneel weerzien (vier keer, veel te weinig eigenlijk) met een oude vriend die ik veel te lang heb moeten missen (veertien lange, onafzienbare jaren). Een werkend park en hordes dino's is precies wat ik wilde hebben en precies wat ik kreeg. Welcome to Jurassic World! In de negen titels hierna volgt die gewraakte objectiviteit.

2. Mad Max: Fury Road

George Millers krankzinnige comeback naar de gekkigheid die hem eind jaren zeventig op de kaart zette blijkt zowel voor fans van het eerste uur als de nieuwe generatie een volslagen surrealistische en hyperactieve hellevaart. 'Over the top' krijgt een geheel nieuwe invulling en het publiek de beste actiefilm in jaren. 'What a film, what a lovely film!'


3. The Martian

Sir Ridley weet science in space na Nolans bombastische en wetenschappelijk absurde Interstellar weer interessant te krijgen met een zowel intiem als episch drama. Louter topacteurs en Mars zag er nog nooit zo prachtig maar toch zo vervaarlijk uit. Plus de beste Lord of the Rings verwijzing ooit.


4. Ex Machina

Dit fenomenaal gespeelde drama kruipt onder je huid en zet de verhoudingen met je techologische gadgets weer op scherp. Machines zijn zowel verleidelijk als beangstigend in deze intelligente maar constant onheilszwangere Sci-Fi thriller. Oscars voor de hele main cast alstublieft!

5. Star Wars Episode VII: The Force Awakens

De hype was zoals verwacht een tikkeltje extreem, maar toch bleek TFA een geslaagde nieuwe Star Wars film die ons de teleurstellende prequels deed vergeten. Hoewel het verhaal bij vlagen een herbewerking van ouder materiaal leek, wist zowel de oude als de nieuwe cast te overtuigen. Het geheel werd met zoveel liefde door overduidelijke medefans geleverd dat het onmogelijk was er niet in mee te gaan. Toch zal ik meneer Abrams de begane misstappen bij die andere space opera franchise, Star Trek, niet vergeven.


6. Inside Out

Wie dacht dat Pixar tussen alle sequels door geen tijd meer had voor innovatieve ideeën bleek zich schromelijk te vergissen. De geest van Pixar leeft als nooit tevoren in deze Pixarfilm over de geest. Wederom een tranentrekker voor het hele gezin van de bovenste plank.


7. Sicario

In de 'war on drugs' is het recht de grootste verliezer, stelt pessimist Denis Villeneuve. Dankzij dit zenuwslopende drama moeten we hem gelijk geven. Intense spanning, fantastische acteurs en een luguber einde dat nog een tijdje na blijft galmen, alles wat we gewend zijn van onze favoriete Canadese zwartkijker.


8. Ant-Man

Na de teleurstelling van Avengers: Age of Ultron waren we wel toe aan iets heel anders, iets kleiners. We kregen het letterlijk in deze superheldenkomedie met een hart van goud. Ondanks het opstappen van Edgar Wright blijft zijn stempel qua komische opzet en energieke montage goddank herkenbaar behouden.

9. Er Ist Wieder Da

Lachen om Hitler, mag dat? Ja hoor, maar de boodschap dat de komst van een nieuwe Führer met even onfrisse opvattingen als de oude dichterbij is dan we wellicht zouden denken, gaat niet aan de kijker voorbij. Hilarisch maar confronterend tegelijk.


10. The Walk

Robert Zemeckis' ode aan doorzettende durfals kent een simpel plotje maar wordt met bijzonder veel vaart en enthousiasme verteld. Maar het is de techniek die deze bioscoopervaring compleet maakt. De derde dimensie wordt zelden met zoveel effect geleverd. Mensen met hoogtevrees kunnen wellicht beter thuis blijven. Jammer genoeg zal deze film in de thuisbios lang zo'n indruk niet maken.


Troep zat er helaas ook genoeg tussen dit jaar...

Top 5 Slechtste Films


1: Vacation

Wat vroeger werkte, werkt nu vast ook wel, dachten de Hollywoodbonzen. Dus gaan we weer met de Griswalds op vakantie in de wetenschap dat alles fout zal gaan. Inclusief de grappen, want de humor is wel heel erg onleuk. Hoeveel lichaamssapgrappen kunnen er doodslaan in één klucht? En waarom moet alles sowieso terugvoeren op fysieke en seksuele onzekerheden in deze zeperd? Als alleen de auto nog een beetje op de lachspieren werkt, weet je dat het goed fout is gegaan.

2: Fantastic Four

Au... De slechtste Marvelbewerking tot nu toe. Wat ging er mis? Zo te zien alles, want werkelijk niks deugt aan dit fantastische viertal. Wie dacht dat de FF in 2005 al op hun bek gingen: het kan dus nog flink veel erger. Schrap dat vervolg a.u.b.!


3: The Green Inferno

Eli Roths kannibalenfilm met wel heel weinig kannibalisme, die veel te lang de tijd neemt om de irritante hoofdpersonen richting de kookpot te sturen waar we ze het liefste zien. Daar is een woord voor: saai.


4: Knock Knock

Eli Roth (alweer) imiteert Funny Games maar dan met twee wulpse maar vervelende jongedames. Dat pakt opvallend preuts uit en wordt nooit eng of confronterend. Wel slaapverwekkend.


5: Fifty Shades of Grey

Ik besef me dat ik de doelgroep niet ben, maar ik krijg het niet warm van al dit kitscherige gedweep met zweepjes. Wat mij betreft de saaiste seksscènes van 2015 in de minst opwindende erotische thriller. 


2015 werd van tevoren al geacht een jubeljaar voor de industrie te zijn met het aangekondigde overweldigende filmaanbod. Hoewel de kassa's naar verwacht behoorlijk vaak en hard rinkelden (geloof me, ik heb het gevoeld!), viel het inhoudelijk beschouwd toch een tikkeltje tegen. De hype overheerste, maar werd meestal niet echt waargemaakt. Blockbusters die alles mee leken te hebben vielen tegen (Avengers: Age of Ultron, Spectre), voor elke heropgezochte klassieke reeks die onze gunst verwierf (Star Wars, Jurassic Park, Mad Max) viel er een andere vies tegen (Terminator, Vacation, Fantastic Four) en het aantal verrassingen vanuit het onafhankelijke/arthousecircuit was ook niet overdadig hoog. Wat dat laatste betreft moet ik eigenlijk mijn mond houden, want als deze lijstjes iets duidelijk maken is het dat ik het dit jaar veel te mainstream heb gehouden en te weinig aandacht heb geschonken aan de rest. Uiteraard heb ik er in mijn taak als recensent wel een aantal mee kunnen pikken, maar tijdgebrek heeft mij desondanks genoopt er te veel links te laten liggen. Daarin ligt dan gelijk een goed voornemen voor 2016... Minder hype, meer de grenzen opzoeken.

Today's Review: Vacation

Another review up!

Vacation - recensie

Well, that was positively awful. Of course, the current trend of making a comedy as raunchy as possible by cramming it full of dirty jokes involving excrements and unusual sexual positions has been going for quite a while now, so you can hardly blame this Vacation for that. It's not like the original movie refrained from such shenanigans. But the level of said gags is just abominably low here, making it painfully unfunny for the most part. Too bad, because I know the lead Ed Helms, of Hangover fame, is capable of funnier routines. But even he is hopelessly lost somewhere between the rim jobs and Chris Hemsworth's erection. You got a bad thing going when the holiday car is funnier that the characters driving it. But at least the car doesn't make poop jokes galore. This vehicle of Albanian make is just loaded with silly gadgets and awkward options. Not all of them a guarantee for success, but at least I chuckled over the navigation system's sultry female American voice accidentally being replaced by a seemingly outraged Korean counterpart. If translated however, it would no doubt be revealed to get in line with the rest of the ample obscenities the script contains.

As with most remakes these days, this one wouldn't have been missed if it wasn't produced at all. However, recycling the original film's plot and adding Horrible Bosses or We're the Millers type jokes to it likely saved the studio a few bucks. The story is mostly the same as its predecessor's, while some of the situations are even lifted verbatim from some of the other Vacation movies from the Eighties. It's not like this is that well known a franchise these days, so who would know, right? But if you acknowledge the status of this film as a remake by making jokes about that very fact in the actual film, you sure run the risk of people checking out the previous installments and finding out just how lazy the writing is this time around. Even such references to the original are hardly an inspired move. Remember 21 Jump Street addressing its status as a reboot by literally saying nobody at the top has any better ideas than just regurgitating old notions ad nauseam? It's a funny line, until you understand just how poignantly true it is. We don't need to hear the same argument here to hammer the point home. The movie is unhilarious enough without reminding us a better film with the same name and the same plot was produced thirty years ago. Or that we're likely to see another movie with said name and plot in a few more decades. The kids in this feature definitely appear stupid enough to make the same mistakes all over when they grow up.

Luckily, this Vacation will be swiftly forgotten. It'll prove a lot harder to get that obnoxiously catchy song Holiday Road out of our heads.

Today's Column: Book or phone?

Another month, another column:

Column: Het boek of de telefoon?

Not my finest piece of work, but hey, I'm on vacation so I 'tis not the season to be fully inspired. It's that time of the year to lie in the sun all day and wasting away the hours at your leisure, reading some smashing book or stuff. Which I did, when I wasn't taking country excursions, doing some local shopping or chasing stormy supercells and getting woefully drenched. There wasn't as much sun as I had hoped for, I must admit, but that severe thunderstorm made up for it a bit. At least it wasn't a regularly rainy day, but an exciting reminder of nature's awesome power and a death defying road trip to boot. Yes, this, too, one can experience at the beautiful quiet isle of Texel.

As for the non-issue addressed in my column, against my better judgment I took my new smartphone with me, to keep in touch with whomever I felt I needed to keep in touch with and check my mail more often than was necessary. I spent more time on my phone than I had hoped to, but mostly the slow loading time of Buienradar.nl is to blame for that. That site at least proved a useful tool, considering the erratic weather patterns. I didn't watch any movies on my phone, not even some silly YouTube shorts in some lost hour or two. I did visit Cinema Texel this time. I felt I had too, since my last visit was a year ago and I happen to really like this small but idyllic comfy venue. My movie of choice: Ted 2. Not the best choice, but at least there was a major Jurassic Park reference and the evil, greedy Hasbro toy company was made out to be the bad guy, so that scored points with me. This week's film program wasn't stellar to begin with, though at least the theater proved fortitious enough to skip showing that dreadful Fantastic Four movie (which I already had the sincere displeasure of seeing the week before). A light yarn was the best way to describe the time I had at the movies on this year's visit.

Nevertheless, this trip to Texel made it obvious that no movie can compete with nature's raw power and destructive beauty. And nature proved it is no match for smartphones, since despite almost drowning in torrential rainfall myself, my phone, which I brought with me to capture the stormy event on camera, returned home in better shape than I did. It appears it's kinda waterproof.

Today's Column: why I love to go to the movies on Texel

After returning home from vacation, I penned this column for MovieScene:

http://www.moviescene.nl/p/148701/column_de_cinefiel_op_vakantie

Call me lazy, since this is basically just an exposé about my sole cinematic experience on Texel this year, sort of hiding that I wasn't particularly inspired to write something more engaging/engaged because I was too busy basking myself in the sweet sunlight. Basically, I just couldn't be bothered. That said, I do believe there's something to be said for the more relaxed, calm and simple approach Cinema Texel takes to showing their movies, either consciously or unconsciously. It's just so different to the way we see movies at the bigger, really commercial theatre chains. It's a matter of independence most likely. They can programme their movies however they like since they don't have to cater to an a bunch of suits in an office 100 miles away (though I do realize the guy who owns this theatre also owns the one in Schagen, but does that constitute a theatre chain already?). Apart from going digital (and getting 3D-ed in the process), which they had to since 35mm movies aren't produced in the Netherlands anymore, little seems to have ever changed for De Vergulde Kikkert. Just the way I like it. I hope it stays this way forever over there. Now back to the basking.