5 films om naar uit te kijken in 2018

Nu dat ik mijn gebruikelijke oudejaarslijstjes voor 2016 heb gepost, krijg ik van alle kanten de vraag opgedrongen naar welke releases ik het meest uitkijk in 2017. Daar kan ik natuurlijk een antwoord op geven, wat ik ook een paar keer gedaan heb. Of ik kan de vraag vanaf nu lekker negeren en niet aan de verwachtingen voldoen, door een lijstje te maken van films in 2018 waar ik reikhalzend naar uitkijk. Hierbij doe ik het laatste. Wat ook een beetje dom is natuurlijk, want de vraag voor 2017 blijft zo bestaan. Ach, een beetje vooruit werken kan geen kwaad...

Han Solo Star Wars spin-off

Met Rogue One als mijn onbetwiste nummer één van 2016 ligt de Han Solo-solofilm (wat bekt dat toch lekker!) voor de hand. Tuurlijk heb ik hier zin in. Han Solo is de ultieme schavuit van het witte doek. Hoe vaak zagen we charme en moed enerzijds en hebzucht en hartenleed anderzijds zo treffend verenigd in één personage? En je krijgt er altijd gratis een wandelend vloerkleed getooid met een ammunitiegordel bij. What's not to like? Nou, nieuwe acteurs die die iconische rollen spelen bijvoorbeeld. Harrison Ford doe je niet zo maar dunnetjes over. Dat is ook het bezwaar dat ik heb tegen prequels/re-imaginings/spin-offs gecentreerd rond personen in plaats van gebeurtenissen. Je bent afhankelijk van personages die je al kent maar die zowel herbevestigd als heruitgevonden moeten worden, en dat is een gevaarlijke zaak. Willen we überhaupt wel meer van hun achtergrond weten, neemt dat niet weg van hun mystiek? Bad Han Begins? Han Solo's ontstaansrelaas boeit me eerlijk gezegd minder dan de geschiedenis rond de eerste missie van de Rebel Alliance, een stukje historie waarvan we de afloop al kennen, maar waarvan we verder amper iets afwisten. Bleek Rogue One toch goed voor een hoop intrigerende nieuwe personages, alsmede voor optredens van oude in kleine rollen die onze harten deden smelten van nostalgisch wederzien. Het valt te bezien of de nog titelloze avonturen van Young Han Solo even aangrijpend blijken.

 
Avengers: Infinity War

Die andere grote actie-franchise onder Disney's paraplu, het Marvel Cinematic Universe, kijkt juist vooruit, naar de toekomst. Ook hier tig oude personages (en legio nieuwe), maar in nieuwe situaties. 'Tig' behelst in dit geval volgens Marvelbons Kevin Feige maar liefst 67 personages. Ik vond de hoeveelheid figuren in Captain America: Civil War al wat veel van het goede... Desondanks, in het bronmateriaal, de Marvel Comics die ik al ruim twintig jaar verslind, werkt dit soort mega-crossovers vaak als een tierelier, dus ik gun ze het voordeel van de twijfel. Infinity War is bovendien de apotheose van het MCU, sinds in The Avengers de eerste tease naar super-superschurk Thanos plaatshad en er vervolgens in elke tweede Marvelfilm wel zo'n Infinity Stone de revue passeerde. Tijd om na tien jaar alle plotlijnen bijeen te brengen en het kookpunt dat steeds verder bereikt lijkt in het MCU eindelijk eens tot bedaren te brengen. Waarop Marvel vervolgens vast een nieuw tienjarenplan in de kast heeft liggen. Marvel Zombies of zo.

Isle of Dogs

Voor wie minder opheeft met al dat Hollywoodspektakel, ligt er in 2018 eindelijk weer een nieuwe Wes Anderson in het verschiet. Wes wie? Je weet wel, die briljante Amerikaanse indie-regisseur met zijn unieke visuele stijl, die narratief altijd zo geslaagd het midden houdt tussen tragedie en komedie en wiens films zo quintessentieel 'quirky' zijn (een treffende Nederlandse vertaling is nog niet voorhanden). Misschien wel mijn favoriete regisseur. In 2018 is het alweer vier jaar sinds zijn laatste, het briljante The Grand Budapest Hotel, dus het wordt wel weer eens tijd. (Tenzij je kunt leven met zuiver commercials van zijn hand in de tussentijd, die mij juist alleen maar naar meer doen smaken...) Stop motion bovendien, slechts zijn tweede film in dat format, na het briljante Fantastic Mr. Fox. Waar gaat het over? Iets met honden en Japan en meer weten we nog niet, maar de naam Wes Anderson is voor mij al ruim voldoende. Dat geldt ook voor de acteurs, want het lijkt tegenwoordig wel alsof er een wachtlijst is voor rollen in Wes Anderson films, zo graag wil iedereen met die man in zee gaan. Vaste partners Bill Murray, Edward Norton en Jeff Goldblum zijn opnieuw van de partij, terwijl dit keer ook Bryan Cranston, Scarlett Johansson en Tilda Swinton acte de présence geven. Als stemmetjes van stop motion honden, dat wel. Onder Anderson kan dat alleen maar tot briljante taferelen leiden.

Early Man

Over stop motion gesproken, 2018 zal een goed jaar worden voor die techniek, aangezien er ook een nieuwe Aardman op ons ligt te wachten. Je weet wel, die heerlijk Engelse animatiestudio van Wallace & Gromit en Shaun the Sheep. Dit keer geen vervolg op een prijzenwinnende short, maar een origineel concept. Over holbewoners die samenleven met dino's. Okee, zo origineel is dat concept niet - laat staan wetenschappelijk verantwoord! - maar het potentieel als de koddige versie van One Million Years B.C. is groot. De Britsheid blijft behouden met stemmenwerk van in ieder geval de heren Redmayne en Hiddleston. Hier kan simpelweg niets misgaan.

Jurassic World 2

En dan is er deze titel nog. Uiteraard de film waar ik, als Jurassic fanaat, het meest likkebaardend op zit te wachten. Nieuwe regisseur (want als je de kans geboden wordt om een Star Wars film te regisseren zeg je geen nee, zoals Colin Trevorrow) is de Spaanse J.A. Bayona, van wie ik nog niets aanschouwd heb (ligt aan mij, want hij heeft wel degelijk eerder films gemaakt). Dit keer geen park op een eiland, geen getrainde Raptors en geen mixklonen (of toch...?). In JW2 ligt de techniek voor het klonen van prehistorisch gespuis te grabbel, dus 'anything goes'. Chris Pratt (met gun) en Bryce Dallas Howard (met hoge hakken) mogen eens te meer aan de bak om het aantal verspilde mensenlevens te beperken. Aangezien iedereen het leuk vindt om te zien hoe dinosauriërs mensen opvreten, zullen ze daar niet geheel succesvol in zijn. Verder helaas nog weinig details. Rex & Raptors gegarandeerd. Hopelijk voor de afwisseling eens mét veren, zoals het hoort. Wordt uitgebracht een week vóór mijn verjaardag. Heel strategisch, Universal...

Today's News: It's a Marvelous world

It's a tumultuous week in terms of Marvel movie news.

http://www.moviescene.nl/p/157762/marvel_maakt_black_panther

http://www.moviescene.nl/p/157763/marvel_kondigt_infinity_war_aan

http://www.moviescene.nl/p/157764/titels_captain_america_3_en_thor_3_bekendgemaakt

Quite the stirring live-event that was, when Marvel announced its new five-year plan. It looks like the Marvel Cinematic Universe will undergo a lot of upheaval soon. Old characters get tossed around and in some cases, likely killed. Fortunately, fascinating new characters will step in to even the score a bit. Question of course, is whether these new kids will prove to have an equal amount of staying power. Marvel sure has listened to the fanbase's loudest requests, while at the same time opting for diversification of characters. A black superhero film, a female heroine carrying her own movie; the sky is the limit as it is in the comics. Time to kill of all the chauvinist blond male characters while we're at it, they must have thought. And so Cap is marching towards Civil War. It killed him in the comics and, just as in the case of the source material, his successor is already in place to take over the shield. At the same time, Thor is facing Ragnarok and the end of all things, which also doesn't bode well for him, not to mention the universe. The universe is in deep trouble already as Thanos is finally stepping up out of the shadows of cosmic villainy to assume his place as ultimate bad guy, as he at last acquires that Infinity Gauntlet with which Marvel has been teasing us for a few years now. A single movie wasn't enough to tell that epic tale of heroism and sacrifice, so it's split into two parts. It may even be enough to throw the Guardians of the Galaxy into the mix - as they have plenty of ties to Thanos too - though both movies are explicitly labelled as Avengers flicks. Shit is swiftly hitting the fan.

What will remain for Marvel's Phase 4, one cannot help but wonder. The Infinity War seems a very tough act to follow. Though it appears unlikely the very popular founding Avengers like Cap, Thor and Iron Man will be retired for good, it seems the Marvel Cinematic Universe will have to make do without them sometime soon. New heroes will rise, but a team consisting of Ant-Man, Doctor Strange, Black Panther and Captain Marvel will find itself with the task to fill some very big boots. Diversity is key, possibly enticing a broader audience, while also adding more room for relatable conflicts and engaging character dynamics, the type of things Joss Whedon excels at (I doubt the Avengers movies will lose him as showrunner anytime soon). Of course, such a group will only be as good as its separate components. Captain Marvel remains to be cast, but it's now very likely Benedict Cumberbatch will assume the mantle of Doctor Strange. Though he was not my first choice, casting such a fine actor definitely won't hurt. I'm less sure about the casting of Chadwick Boseman as Black Panther, simply because I'm not familiar with the man's work. He's rather unknown, which is probably for the best, as to the general audience the same can be said for Black Panther himself. It wasn't like Chris Hemsworth was such a wellknown guy before he became the God of Thunder, yet that turned out pretty well. Seasoned actors and eager young dogs, a potent combination as ever. Fortunately the Marvel veterans will still be around for a movie or two to guide these newbies, nevermind their acting experience, into the Marvel fold. I bet we can expect a situation along the lines of that old saying, 'the more things change, the more they stay the same'. And though I'm a strong proponent of change in movies, I would like to stay the Marvel Cinematic Universe equally exciting at is it, if not more so. Seems that's exactly what's gonna happen.

http://www.moviescene.nl/p/157724/eerste_poster_fast__furious_7

This franchise, too, has hardly changed since its inception. New faces come and go (and usually come again), but the core ensemble remains the same, as does the recipe of fast cars, tough guys, sexy dames and plenty of action. Paul Walker's untimely death has not changed that, though whether the studio feels the need to make another movie without him after Furious 7 remains to be seen (though I know the answer, if the boxoffice will be any indication). It's safe to say Furious 7 is the most ambitious entry in the franchise so far, even though the ingredients have not been altered. Virtually the entire main cast is back, while several popular actors have been added to the mix to spice things up even more. A director hardly familiar with the genre but quite proven in another has so far steered this project succesfully around its many pitfalls, including the loss of Walker. This conservative teaser poster is a clear indication little has changed to the franchise's success formula despite everything thrown at it. The audience will get what it wants, and a lot more. It's just those shorter titles people will have to get used to, since nobody has time anymore for long titles these days.

http://www.moviescene.nl/p/157735/nieuwe_posters_exodus_gods_and_kings

Which didn't stop the producers of Exodus: Gods and Kings to add a redundant subtitle to the name of the film. Exodus itself would definitely have sufficed. The addition is just there to hit the character struggle at the core of the movie's narrative home that much harder. It seems to be a classic story of brohter versus brother, one of them being the Pharaoh/King, the other his closest friend who ends up defying him because God tells him to do so (ah, the destructive power of faith running rampant!). I think these posters oversell that point and focus a little too much on these characters, even though I know full well it's all about them. I guess the supporting cast wasn't interesting or vital enough to warrant posters of their own. No one-sheets with grand actors like Ben Kingsley or Sigourney Weaver, or younger, more popular ones like Aaron Paul. Too bad, but at least we get a good chance to admire the detailed work that went into making Bale and Edgerton's fabulous period armour.