Oscars 2013: I did guess a few right

So the whole Academy Award circus for 2012 has finally come and gone. As always I have mixed feelings about the results. There were a few winners that definitely deserved to win, while a few others... not so much. And one choice was just simply atrocious. Here's the result of my guesses from January:

-Best Picture: wrong. Argo won over Zero Dark Thirty. Guess the latter was a little too controversial after all, despite being directed by the Academy's favourite female director. Oh well, Argo also makes for a deserving winner and people won't make fun of Ben Affleck for quite a while.
Second choice: also wrong. A French movie winning Best Picture, what was I thinking?! But then, why was it even nominated in the first place?

-Best Actor: wrong. Poor Joaquin, he did so well as the unstable, irrational messed up Master's disciple. But I should have known better than to bet against Daniel D-L, he's an veritable Oscar magnet.
Second choice: Daniel Day-Lewis. Correct! Next time the guy is up for an Oscar, make it easy for everybody and don't bother nominating other people, it's a waste of time.

-Best Actress: wrong. It was Jennifer Lawrence after all. Very good, Academy, not going for a new age record (youngest ever or oldest ever), but stay within previously established boundaries. Wouldn't have wanted to miss out on the accompanying sarcastic comment by Lawrence after she tripped on the stairs while going to the stage: 'you're all standing up because I fell down and it's embarrassing'. I guess those steps would have been much harder on an 85 year old actress, she wouldn't have arrived alive. You saved her life, Academy!
Second choice: also wrong.

-Best Supporting Actor: wrong. Guess The Master himself isn't really the master. Philip Seymour Hoffman apparently hasn't mastered acting as much as Christoph Waltz.
Second choice: also wrong.

-Best Supporting Actress: correct! Anne Hathaway, obviously. Her singing was apparently right up the Academy's alley.

-Best Director: wrong. Once again a non Indian movie about Indians having a hard time makes even the most hardened Academy veteran be moved to tears. So Ang Lee runs off with the Oscar. Not a bad choice though, but this category was definitely the hardest to predict so I'm not ashamed.
Second choice: also wrong.

-Best Original Screenplay: wrong. Tarantino once again proves he can easily get away with ripping off older movies. Good flick, I must admit, but Tarantino's method of taking a genre and pastiching the shit out of it in an orgy of violence and swearing (106 'niggers', for your information: I didn't bother counting all the 'fucks') is bound to backfire on him some day.
Second choice: also wrong.

-Best Adapted Screenplay: Correct! Argo, duh!

-Best Animated Feature: wrong. Now this one pisses me off, big time. The Academy ignored four superior movies over a stale princess flick like Brave?! What is this, a pity award for Pixar since they're on a creative downward spiral and everybody knows it!? The other nominees were all more original, more refined, more edgy, more daring and most of all, much more fun. Frankenweenie even made my eyes water my cheeks, dammit! There's nothing brave about going for an overly traditional, conservative, dull cartoon like this one. Epic fail, fully deserving off my 'Most cinematically pissed off moment of the year' rant.
Second choice: leave me alone, I'm angry!

-Best Foreign Picture: correct. Putting Amour back in its place, like it should be.

-Best Cinematography: correct!

-Best Editing: wrong.
Second choice: also wrong.

-Best Production Design: wrong. I guess Middle-Earth just isn't cool anymore at the Academy. It's, like, soooo 2003. And it got a total of seventeen Oscars already anyway...
Second choice: correct.

-Best Costume Design: correct! I told you so, any movie starring Keira Knightley that gets Oscar nominated for putting her in funky dresses wins. It's a natural law.

-Best Make-up: wrong. Thirteen Dwarves and apparently none of them look good enough compared to suffering French people singing about their misery (even though the Dwarves basically did the same thing the entire film).
Second choice: also wrong.

-Best Music: wrong. Oh well, John Williams already has a fair amount of Oscars.
Second choice: correct.

-Best song: correct! For Skyfall, Adele didn't crumble, but she stood tall, and made us face it all together. At Skyfaaaaaaaaall!

-Best Sound Mixing: wrong.
Second choice: correct.

-Best Sound Editing: a tie?! How the bloody hell does that work?! And I voted for neither...
Second choice: I got one right at least. But seriously, what is going on here?

-Best Visual Effects: wrong. My bad, I forgot Richard Parker wasn't a real tiger. It was already confusing you know, this cat also being the father of Peter Parker in The Amazing Spider-Man. Cut me some slack!
Second choice: also wrong. Hulk sad...


So I got 6 correct, 5 second choices correct and 9 blatantly wrong. Far worse results than last year, when these things were, like, easier. How could I have known the Academy decided to get all politically correct and compromise the shit out of things here by giving every movie a little piece of the pie? And what's all this weird stuff happening here? A French movie getting five nominations? A tie for Sound Editing? Brave winning Best Animated Feature? What kind of sick conspiracy is going on here? Argo fuck yourself!

At least Jennifer Lawrence gets it. At Skyfaaaaaaaall!

2012

***/*****, or 7/10

De ondergang van de wereld volgens Roland Emmerich

Voor het betere grootschalige sloopwerk gaat Hollywood al sinds jaar en dag bij Roland Emmerich te rade. Als geen ander weet hij een fictieve ramp, het liefst met kleine satirische terzijdes, enerverend in beeld te brengen. Zo liet hij buitenaardse wezens talloze wereldsteden in de as leggen in Independence Day, mocht een reuzenreptiel New York platgooien in Godzilla, en teisterde hij de hele planeet met tornado's, vloedgolven en extreme vrieskou in The Day After Tomorrow. Altijd met een knipoog, want het moet immers niet te serieus worden. Met een dergelijke staat van dienst is het niet verwonderlijk dat juist Emmerich de man is die het naderende einde van de wereld in het jaar 2012 op het grote scherm mag brengen. En zoals we van hem gewend zijn maakt hij van deze ramp een groot spektakel dat zijn weerga in de filmgeschiedenis niet kent.

Met als uitgangspunt de jaartelling van de Maya's, die 21 december 2012 als het einde van de huidige tijd rekent, waagt Emmerich zich aan de hype rond de komende apocalyps. Uiteraard doet hij een poging om het geheel wetenschappelijk te verantwoorden, met een vlugge uitleg over gemuteerde neutrino's en hun effect op de aardkorst. Volslagen onzinnig, maar het precieze hoe-en-waarom is echter niet ter zake doende, de film draait hoofdzakelijk om een aaneenschakeling van verbluffende actiescènes waar een groepje mensen zich doorheen moet worstelen. Zoals altijd al gold in het genre van de rampenfilm is de ramp zelf de grootste attractie; de rest is opvulling, en dat laat 2012 iets te duidelijk merken.

De film voert John Cusack (High Fidelity, 1408) op als hoofd kanonnenvoer voor het spektakel. Hij speelt Jackson Curtis, een gescheiden vader van twee kinderen. Niemand neemt hem serieus, inclusief zijn kroost. Tijdens een uitstapje naar Yellowstone Park, bedoeld om de relatie met de kinderen te verbeteren, komt Curtis in contact met een schijnbaar geflipte radiopresentator (Woody Harrelson in topvorm) die de naderende rampspoed verkondigt, waarop ook bij hem langzaam de lichten aangaan en hij zijn best doet zijn kinderen, vrouw (Amanda Peet) en zelfs haar nieuwe minnaar (een irritante Tom McCarthy) het vege lijf te redden. Voorts mag ook een reeks andere personages, waaronder een Russische miljardair en zijn kinderen, een jonge wetenschapper en diens collegae, een Tibetaanse familie, de Amerikaanse president en zijn dochter en twee oude muzikanten op een cruiseschip een poging doen het Einde der Tijden te overleven. Het gerucht doet de ronde dat de regering de ondergang zag aankomen en ruimteschepen heeft gebouwd in China om tenminste een deel van de mensheid te behouden. Vanzelfsprekend reizen Jackson en zijn familie af naar China om de catastrofe te overleven, waarbij obstakels als de verzakking van Los Angeles, de uitbarsting van Yellowstone en een verbrand Hawaii hun pad kruisen.

Emmerich toont zich wederom een meester in het doeltreffend in beeld brengen van de opeenvolgende rampen, die de kijker meerdere keren op het puntje van de stoel doen zitten en waarvoor een Oscar-nominatie voor Visuele Effecten niet zou misstaan. Maar evenals in zijn voorgaande films blijkt hij minder bekwaam als het erop aankomt zijn personages van diepgang te voorzien. Tussen de rampen in is 2012 rijkelijk gevuld met melodramatische scènes die bedoeld zijn om enige sympathie voor de overlevenden bij de toeschouwer op te wekken, maar daar voor het overgrote deel niet in slagen, gezien het hoge gehalte van fletse, met clichés beladen dialogen. Ook de relativerende humor, die in Independence Day dikwijls een glimlach opleverde, helpt niet om de effecten van de ramp op het mensdom voelbaar te maken: slechts Emmerich's kenmerkende satire treft doel, bijvoorbeeld wanneer hij het Witte Huis laat verpletteren door het vliegdekschip John F. Kennedy. Helaas is deze satire minder aanwezig dan in zijn voorgaande werk. Met een lengte van meer dan tweeënhalf uur werkt het overschot aan plotlijntjes rond de vele personages de film als geheel sowieso tegen en doet het de kijker weinig als er weer een paar duizend mensen ten onder gaan.

Tussen de overdaad aan rondrennende acteurs is er slechts een handjevol dat te midden van alle aardbevingen en tsunami's het hoofd boven water houdt, althans qua acteerprestaties. Naast de al eerder genoemde Woody Harrelson (Natural Born Killers) die voor de (enige geslaagde) komische noot mag zorgen overtuigt Danny Glover (Lethal Weapon, Be Kind Rewind) als respectabele president van de VS en het morele kompas van wetenschapper Chiwetel Ejiofor (Serenity, Inside Man) die het reddingsplan van de mensheid moet opstellen. De toeschouwer zal het echter een worst wezen of de rest van het ten toneel gevoerde acteursensemble het overleeft.

Uiteraard meent Emmerich zijn visie van de ondergang van de wereld niet zonder boodschap op te dienen voeren. In 2012 stelt hij de vraag wie het recht heeft te bepalen wie mag overleven en wie ten onder zal gaan. Na het leger als incompetente sukkels in Godzilla en de Amerikaanse overheid als slaafje van het milieuverwoestende kapitalisme in The Day After Tomorrow te hebben opgevoerd, is het nu de beurt aan de samenwerking tussen regeringen onderling, met hun diepgewortelde bureaucratie en hun macht over de massa, om van kritische kanttekeningen te worden voorzien. Uiteraard zijn zij al tijdig op de hoogte van de naderende rampspoed en bouwen zij moderne Arken om de menselijke beschaving te redden: voor de financiering van dit project verkopen zij toegangskaartjes aan miljardairs en eenieder die de waarheid verkondigt laten zij heimelijk vermoorden. De eer is aan Ejiofor om Emmerich's boodschap van verdraagzaamheid en gelijke kansen voor iedereen uit te dragen en ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk overlevenden de Arken mogen betreden, want niemand heeft het alleenrecht te overleven. Dit bericht is weinig subtiel, maar deze boodschap en het plot over de vernietiging van de planeet maken de geplande remake van de klassieker When Worlds Collide, die dezelfde uitgangspunten hanteert, gelukkig overbodig.

2012 haakt effectief (en bovendien op tijd!) in op de hype rond het naderende doemjaartal, en vormt qua special effects en sensatie een hoogtepunt in Emmerich's oeuvre. Echter, de moraliserende boodschap en de overdaad aan melodrama tussen de actie in maken het geheel maar half geslaagd. De regisseur had er goed aan gedaan het een en ander te schrappen om een betere balans tussen spanning en drama te vinden. Desondanks is 2012 een redelijk popcorn-spektakel geworden. Emmerich heeft al aangegeven dat dit zijn laatste rampenfilm zal worden, aangezien er niets meer is overgebleven om te slopen. Gelukkig maar, want zijn visie op de ondergang van het heelal had ongetwijfeld een te uitputtende zit opgeleverd...